Albumine bloedwaarde

Wat is albumine?

Albumine is een eiwit dat voortdurend door de lever wordt aangemaakt en in grote hoeveelheden in het bloed circuleert. Het is geen gewoon eiwit: albumine fungeert als een soort spons die vocht binnen de bloedvaten houdt. Zonder voldoende albumine lekt er vocht uit de bloedvaten naar het omliggende weefsel, wat zichtbare zwelling veroorzaakt.

Naast het reguleren van vochtbalans vervoert albumine ook stoffen door het lichaam, zoals hormonen, vetzuren en bepaalde geneesmiddelen. Het speelt daarmee een centrale rol in meerdere lichaamsprocessen tegelijk. Een afwijkende albuminewaarde is dan ook zelden toeval.

De hoeveelheid albumine in het bloed geeft artsen informatie over de toestand van zowel de lever als de nieren, en kan ook iets zeggen over de voedingstoestand van een persoon. Om die reden maakt albumine deel uit van veel bredere bloedonderzoeken.

Waarvoor wordt albumine gemeten?

Albumine wordt gemeten wanneer een arts meer wil weten over hoe goed de nieren en de lever functioneren. Bij nierschade kan albumine namelijk via de urine verloren gaan, terwijl de lever bij leverziekte minder albumine aanmaakt. In beide gevallen daalt de concentratie in het bloed.

Ook bij klachten zoals onverklaarbare zwelling van benen, enkels of het gezicht is een albumichemeting nuttig. Datzelfde geldt bij vermoedens van ondervoeding of bij aandoeningen waarbij de opname van voedingsstoffen verstoord is, zoals bij bepaalde darmziekten.

Verder wordt albumine soms gemeten bij mensen die chronisch ziek zijn of langdurig weinig eten. Een lage albuminewaarde kan dan een signaal zijn dat het lichaam te weinig bouwstoffen binnenkrijgt om goed te functioneren.

Wat betekenen afwijkende waarden?

Te lage albuminewaarde

Een verlaagd albuminegehalte in het bloed kan verschillende oorzaken hebben. Bij nierziekten gaat albumine verloren via de urine, een proces dat nefrotisch syndroom kan veroorzaken. Hierbij stroomt vocht uit de bloedvaten naar weefsels, wat leidt tot zichtbaar oedeem, bijvoorbeeld aan de voeten, enkels, vingers of het gezicht.

Leverziekten zijn een andere veelvoorkomende oorzaak. Wanneer de lever beschadigd is of minder goed werkt, produceert hij minder albumine. Dit kan voorkomen bij leverontsteking, cirrose of andere leveraandoeningen. Een lage albuminewaarde kan in dat geval ook samengaan met andere afwijkende leverwaarden.

Daarnaast kan een tekort aan eiwitten in de voeding of een slechte opname van voedingsstoffen in de darmen leiden tot een lagere albumineconcentratie. Mensen met een eenzijdig dieet of chronische darmproblemen lopen hierdoor een verhoogd risico. Tot slot kan langdurige ontsteking in het lichaam de albumineproductie verminderen, omdat de lever dan andere eiwitten voorrang geeft.

Te hoge albuminewaarde

Een verhoogde albuminewaarde wordt bijna altijd veroorzaakt door uitdroging. Wanneer het lichaam te weinig vocht bevat, neemt de concentratie van alle bloedbestanddelen toe, waaronder albumine. De waarde is dan relatief hoog, niet omdat er meer albumine is aangemaakt, maar omdat er minder vocht in het bloed zit.

Uitdroging kan ontstaan door onvoldoende drinken, overmatig zweten, koorts of aanhoudend braken en diarree. Klachten zoals dorst, hoofdpijn, vermoeidheid en een droge mond kunnen op uitdroging wijzen. Voldoende vochtinname lost dit in de meeste gevallen snel op.

Wanneer is het verstandig albumine te laten meten?

Het meten van albumine is zinvol als je klachten hebt die kunnen wijzen op nierproblemen of leverschade, zoals aanhoudende vermoeidheid, onverklaarbare zwelling of een opgezette buik. Ook bij signalen van ondervoeding of slechte darmopname is een albumichemeting een logische stap.

Mensen met een bekende nier- of leveraandoening laten albumine vaak periodiek controleren om te zien hoe de ziekte zich ontwikkelt en of de behandeling aanslaat. Het is ook een nuttige marker bij bredere gezondheidscontroles waarbij de lever- en nierfunctie in kaart worden gebracht.

Heb je na het lezen van je uitslag vragen over wat jouw albuminewaarde betekent voor jouw situatie, bespreek dit dan altijd met een arts. Een enkele waarde op zichzelf vertelt niet het hele verhaal. Pas in combinatie met andere markers en jouw persoonlijke klachten kan een arts een goed oordeel geven.